Izjave Milorada Dodika protiv Centralne izborne komisije (CIK) dio su dugogodišnjeg sukoba vlasti Republike Srpske s državnim institucijama BiH, posebno onima koje imaju nadležnosti na nivou cijele države. Dodik već godinama tvrdi da CIK nije nezavisan organ, već političko sredstvo koje, prema njegovom narativu, djeluje u interesu stranih faktora i bošnjačkih političkih struktura.
U ovom konkretnom slučaju, kritike su dodatno zaoštrene zbog povezivanja CIK-a s visokim predstavnikom Christianom Schmidtom, čiji legitimitet vlasti RS osporavaju od njegovog imenovanja. Dodik često koristi Schmidta kao centralnu figuru u priči o “nametanju odluka” i “kršenju Dejtonskog sporazuma”, tvrdeći da međunarodna zajednica direktno utiče na unutrašnje političke procese u BiH.
Posebno je značajno što su u ovim izjavama prozvane i opozicione stranke iz Republike Srpske, prije svega SDS. Time se politički sukob ne vodi samo na relaciji RS – Sarajevo ili RS – međunarodna zajednica, već i unutar samog srpskog političkog korpusa. Vlast SNSD-a time pokušava prikazati opoziciju kao saučesnika u “slabljenju Republike Srpske”, što je česta strategija u predizbornim ili politički osjetljivim periodima.
Ovakva retorika ima nekoliko posljedica:
dodatno podriva povjerenje građana u izborne institucije produbljuje političke i entitetske podjele stvara atmosferu stalne krize, u kojoj se pravosudne i izborne odluke tumače kao politički obračuni, a ne institucionalni procesi
U suštini, ovakvi napadi na CIK i međunarodne aktere nisu izolovan incident, već dio šire političke strategije kojom se jača narativ ugroženosti Republike Srpske i mobilizira biračko tijelo, dok se istovremeno diskredituju svi koji ne dijele stavove aktuelne vlasti.